| 22861 |
trommeltje |
trommetje:
trimkə (L416p Opglabbeek)
|
trommeltje [RND]
III-3-2
|
| 34198 |
trommelzucht |
opgestijfd (volt. deelw.):
opgǝstift (L416p Opglabbeek),
ǫpgǝstīft (L416p Opglabbeek),
ǫpxǝstīǝft (L416p Opglabbeek)
|
Een sterke gasophoping in de pens bij koeien vooral veroorzaakt dor het eten van nat of bedauwd gras en klaver. Deze trommelzucht belet, door druk op de longen, de ademhaling en leidt tot hevige benauwdheid die de dieren kan doen stikken (Berns 1983, blz. 129). Zie ook het lemma ''trommelzucht'', ''meteorisme'' in wbd I.3, blz. 468-471. [N 3A, 90; L 23, 1c; A 48A, 6; N C add.; monogr.]
I-11
|
| 22672 |
trompet |
trompet:
trompeͅt (L416p Opglabbeek)
|
Het koperen blaasinstrument met een schetterende, doordringende toon [trompet, toet]. [N 90 (1982)]
III-3-2
|
| 18857 |
troosten; troost |
moederen:
Waat ich uich zag en diëj: doa hòlp gèè modere(n) aan
modere (L416p Opglabbeek)
|
bemoederen, troosten
III-1-4
|
| 33595 |
tros vruchten |
trommel:
troͅməl (L416p Opglabbeek),
tros:
tros (L416p Opglabbeek),
troͅs (L416p Opglabbeek)
|
tros [ZND 32 (1939)]
I-7
|
| 33959 |
trossen |
poezen:
pȳzǝ (L416p Opglabbeek)
|
Gekleurde kwasten boven op het haam. [N 13, 13]
I-10
|
| 19317 |
trots |
groots:
griets (L416p Opglabbeek),
Ich bön bezinner griêts op di-j prestsie Loat dèè griêtse stinkerd mè luipe (meer pejoratieve bet.)
griêts (L416p Opglabbeek),
wreed:
Waat waas zi-j vriêd op hère nûwe velo
vriêd (L416p Opglabbeek)
|
blij, trots || groots [ZND 24 (1937)] || grootsig, fier
III-1-4
|
| 19318 |
trotsheid |
grootsigheid:
Zuu ein kaal kakmedam stikt òmmes vanne griêtsigheid
griêtsigheid (L416p Opglabbeek),
hovaard:
det kaal kakmadammeke stikt vannen huvaard (of: vanne huvèèrdigheid)
huvaard (L416p Opglabbeek)
|
het laten blijken van het gevoel dat men méér is dan een ander(e) || hoogmoed
III-1-4
|
| 20428 |
trouwboekje |
trouwboekje:
truiwbēēkskə (L416p Opglabbeek)
|
het trouwboekje [trouwbusj-je] [N 96D (1989)]
III-2-2
|
| 20384 |
trouwen |
trouwen:
truiwə (L416p Opglabbeek, ...
L416p Opglabbeek)
|
door het huwelijk verenigd worden; trouwen [sjanken, sanksen, berinnen, trouwen] [N 87 (1981)] || Trouwen, mensen in de echt verbinden [trouwe]. [N 96D (1989)]
III-2-2, III-3-3
|