id | Begrip | Trefwoord: dialectopgave (plaats) | Omschrijving |
---|---|---|---|
23215 | klepel | klepel: klepel (Swalmen), klêpəl (Swalmen) | De klepel van een klok [bengel?]. [N 96A (1989)] || klepel [SGV (1914)] III-3-3 |
23462 | klepklok | trump: trump (Swalmen) | Hoe noemt men deze kleinste klok?. [N 96A (1989)] III-3-3 |
23218 | kleppen | trumpen: trumpe (Swalmen) | Vóór de kerkdienst de kleinste klok luiden met korte slagen, anders gezegd: korte slagen geven met de kleinste klok [trumpe, kleppe, pimpe?]. [N 96A (1989)] III-3-3 |
22377 | kleppers | kleppers: klepper (Swalmen), kleͅpər (Swalmen) | Elk van de twee houtjes die de kinderen tussen de vingers snel tegen elkaar slaan om een klepperend geluid te maken [klepper, klapper, kap, klakker]. [N 88 (1982)] III-3-2 |
21353 | kletsen | wauwelen: Van Dale: wauwelen, 1. 1. (inform.) kletsen, vervelend praten; -2. (gew.) kauwen, knabbelen; -3. (gew.) treuzelen, leuteren. wâuwele (Swalmen) | praten over dingen van weinig belang [zwetsen, kletsen, snateren, klappen, snabbelen, wauwelen, teuten, kebbelen] [N 87 (1981)] III-3-1 |
21371 | kletsen [snateren] | snateren: schnaatərə (Swalmen) | snateren [SGV (1914)] III-3-1 |
21405 | kletsen [zeveren] | zeveren: zee[i̯}vərə (Swalmen) | zeveren [SGV (1914)] III-3-1 |
21408 | kletsen [zwetsen] | zwetsen: Van Dale: zwetsen, luidruchtig en onbedachtzaam spreken, m.n. grootspreken, snoeven. schwetsə (Swalmen) | zwetsen [SGV (1914)] III-3-1 |
33997 | kletsoor | klatskoordje: klātskø̜̄rtjǝ (Swalmen), koordje: kø̜̄rtjǝ (Swalmen), smikkekoordje: šmekǝkø̜̄rtjǝ (Swalmen), smikketouwtje: šmekǝtøi̯kǝ (Swalmen) | Dun eindje touw of leer aan het uiteinde van het snoer van de zweep dat bij het slaan een knallend geluid maakt. [JG 1a, 1b, 1c, 2c; N 13, 95c; L B2, 245; L 8, 142; R 14] I-10 |
21337 | kletswijf | waswijf: waswief (Swalmen), waswiēf (Swalmen) | een vrouw die veel babbelt [klappei, kwek, kommeer, blameer, viswijf] [N 87 (1981)] || klappei [SGV (1914)] III-3-1 |