24912 |
heuvel, kleine hoogte |
heuvel:
een huivel (P218p Borlo),
hoop:
hoep (P218p Borlo)
|
heuvel [ZND 34 (1940)]
III-4-4
|
17776 |
hiel |
vers:
vas (P218p Borlo)
|
hoe heet het achterdeel van de voet (fr. talon) [ZND 29 (1938)]
III-1-1
|
18344 |
hielstuk van een schoen |
contrefort (fr.):
ko͂ͅtrəfur (P218p Borlo)
|
hielstuk [konterfort[ [N 24 (1964)]
III-1-3
|
18012 |
hijgen |
kuimen:
kø̜̄mǝ (P218p Borlo)
|
[JG 1a, 1b]
I-11
|
33839 |
hinniken |
briezen, briesen:
brīzǝ (P218p Borlo)
|
Het hoge keelgeluid dat een paard maakt. De klanknabootsende werkwoorden hummeren, himmeren en hommeren vertonen dezelfde klankwisseling als ruchelen, richelen en rochelen. [JG 1b, 2c; L B2, 291; L 22, 21; N 8, 47 en 65; S 5; Wi 57]
I-9
|
18191 |
hoed (alg.) |
hoed:
hut (P218p Borlo),
huut (P218p Borlo)
|
hoed [RND] || hoed in het algemeen [doets, bikkel] [N 25 (1964)]
III-1-3
|
18399 |
hoed: spotnamen |
hoedje:
høtjə (P218p Borlo),
kachelpijp:
kagəlpēͅp (P218p Borlo)
|
hoed in het algemeen [doets, bikkel] [N 25 (1964)] || hoed, hoge ~: spotbenamingen [tarpot, titsj, hekteliter, böömert, handskow, kachelpiep, sjtief] [N 25 (1964)]
III-1-3
|
34212 |
hoeden van koeien |
hoeden:
hȳjǝ (P218p Borlo),
hȳǝ (P218p Borlo)
|
[N 3A, 12a; N M, 2; JG 1a, 1b; A 48, 18c; L 1a-m; L 27, 5; S 14; Wi 39; R; monogr.]
I-11
|
18624 |
hoedenspeld |
hoedspeld:
hutspeͅl (P218p Borlo)
|
speld op een dameshoed [heujespang] [N 25 (1964)]
III-1-3
|
33804 |
hoef |
hoorn:
hōn (P218p Borlo),
voet:
vūt (P218p Borlo)
|
Zie afbeelding 2.26. [JG 1a, 1b; L 1, a-m; L 27, 6; N 8, 32.8 en 32.17; S 14]
I-9
|